De Graafschap stond in 1954 aan de wieg van het Betaald Voetbal in Nederland. De club doorliep met wisselend succes alle klassen van het Betaald Voetbal. Op 4 september 1954 waren zo'n 12.000 toeschouwers aanwezig bij de eerste wedstrijd, De Graafschap - Fortuna '54 op De Vijverberg. Zij zagen voor fl. 2,40 een waar spektakel. Let wel, een gemiddeld weekinkomen van een De Graafschap supporter wast toen zo'n 40 gulden. Een ware investering dus! Anton Beumer, beter bekend als Haantje Beumer, zorgde voor de 1-0 voorsprong. Aan het einde van de wedstrijd werden de punten gedeeld. Het werd 1-1.
De Vijverberg
Sinds het begin van de oprichting staat het stadion van de Superboeren op dezelfde locatie. De Vijverberg dankt haar naam aan de vijvertjes, die vroeger in het gebied lagen. Deze vijvertjes werden één voor één dichtgegooid. Op een van die 'bergjes' herrees een hotel met de naam Vijverberg. Het hotel is inmiddels verdwenen, maar het stadion, dat in 1999 volledig is gerenoveerd staat er nog steeds. Een gedeelte van de tribunes, die in 1954 voor een prikkie werden overgenomen van Kampen, hebben er tot de renovatie gestaan.
Salarissen
De eerste trainer was Leendert Yssenagger. Hij verdiende 4.000 gulden per jaar. Hiervoor moest hij driemaal per week de selectie trainen. Het coachen tijdens de competitiewedstrijden, liet hij vaak voor wat het was. Dit droeg hij over aan zijn assistent Huber. De salarissen van de spelers waren vaak niet afdoende om een gezin te onderhouden. Voor de meeste spelers was De Graafschap een bijbaantje. Een week trainen, leverde fl. 40,- op. De wedstrijdpremies maakten veel goed. Een overwinning was goed voor 25 gulden en een gelijkspel voor tien gulden. Helaas werd er tijdens het seizoen 1959-1960 weinig geld uit de kas gehaald voor de overwinningen. De Graafschap degradeerde.
Degradatie
Het seizoen 1957-1958 was het beste seizoen van De Graafschap in de roerige jaren 50. Dit seizoen eindigde de club op de vierde plaats. De supporters hadden er alle vertrouwen in, dat het jaar daarna ook zo succesvol zou verlopen. Helaas pakte het anders uit. De selectie werd verjongd en het jaar werd afgesloten met een derde plaats van onderen. In het seizoen 1959-1960 wilde het ook niet lukken. De club had geen geld om versterkingen te halen, de sfeer in de spelersgroep was bijzonder slecht en de trainer, Jan Poulus, vertrok in oktober naar een andere club. Zijn opvolger, Wim Engel kon het tij niet keren. In juni viel pas de beslissing in de laatste wedstrijd van de nacompetitie. De wedstrijd tegen RCH uit Haarlem werd verloren. De Graafschap daalde af naar de Tweede Divisie.
Wim Engel
Na het ontslag van Poulus werd de ongediplomeerde Wim Engel uit Tilburg aangesteld als oefenmeester. De voormalige rechtsbuiten van Willem II had De Graafschap bijna één seizoen onder zijn hoede. De meedogenloze spits was ook als trainer onverzettelijk en gold als een fanatiek baasje. Volgens Paul Vet (speelde van 1955 tot 1963 bij De Graafschap) was Wim Engel het tegenovergestelde van Jan Poulus. "Hij was keihard en helemaal gek. Op de training besteedde hij veel aandacht aan o.a. sprintwerk en touwtje springen. We noemden hem 'zotte Engel'. Engel was zo fanatiek, dat hij op zaterdagavond bij de spelers langs ging om te controleren of ze wel op tijd naar bed gingen. Ik herinner me, dat hij op een zaterdagavond bij ons thuis aanbelde. Ik lag in bed en mijn vader deed open. Engel vroeg hem of ik al in bed lag. Met het bevestigende antwoord van mijn vader nam hij geen genoegen. 'Dat wil ik dan zelf zien', zei hij. En echt waar, even later stond hij bij mijn in de slaapkamer".
Hartjes
Na Wim Engel, werd in 1960 de Engelsman Eric Norman Jones als trainer aangesteld. Onder Jones won De Graafschap, in 1962, een beslissingswedstrijd tegen N.E.C. met 2-0. Als De Graafschap deze wedstrijd had verloren, was de club gedegradeerd naar de amateurcompetitie en kon De Graafschap geen Betaald Voetbal meer spelen. In datzelfde jaar verliet de Engelsman De Graafschap en werd Evert Teunissen aangesteld als zijn opvolger. In 1964 waren er twee spelers bij de Superboeren, die opvielen. Beide spelers hadden dezelfde achternaam 'Hartjes' en werden dan ook voor broers aangezien, hoewel ze dit niet waren. Ondanks het goede spel en de vele doelpunten van dit duo leverde De Graafschap nog geen topprestaties en verbleef het nog steeds in de Tweede Divisie. Maar in 1966 komt het er dan toch van en promoveert De Graafschap dankzij haar tweede plaats op de ranglijst (Vitesse werd kampioen) naar de Eerste Divisie.
Guus Hiddink
Helaas is het feest het jaar daarop alweer afgelopen. Na een slecht seizoen degraderen de Superboeren alweer uit de Eerste Divisie. Hierop vertrekt Teunissen en wordt Ad Zonderland aangetrokken als zijn vervanger. Zonderland zoekt echter nog een man met kennis van voetbalzaken en er wordt gekozen voor de dan twintigjarige Guus Hiddink. Een merkwaardige combinatie; speler én assitent-trainer. In 1968 beleeft De Graafschap een goed seizoen en eindigt op de zesde plaats. Dat blijkt een goede basis te zijn voor het seizoen daarop, want de Superboeren promoveren in 1969 weer naar de Eerste Divisie.
Spinnekop
De Eerste Divisie was niet vanaf het begin een succes. Na zeven wedstrijden stond er nog maar één punt op naam van De Graafschap. Pas de tweede seizoenshelft begonnen de Superboeren te draaien. Nieuwe spelers als Sietze Veen en Rob Lelieveld vonden hun draai en Harry Hentenaar werd weer teruggehaald. Tijdens het seizoen 1969-1970 werd ook een nieuwe overdekte staantribune, de nu welbekende Spinnekop, in gebruik genomen. Het aantal seizoenkaarthouders groeide en de sfeer binnen de club was beter dan ooit. Aan het begin van seizoen 1970-1971 vertrok Guus Hiddink naar PSV. Een aantal aanwinsten, met name Egbert ten Mors en Kees Krijgh, moesten dit gemis doen vergeten. De twee wonnen wel snel de harten van de supporters, maar nog niet genoeg punten voor de club. Toch kon men ternauwernood handhaving realiseren.
Tientje voor Guus
Onder de strakke hand van trainer Piet de Visser begonnen de Superboeren met een bijna totaal vernieuwde ploeg aan het seizoen 1971-1972. Halverwege de competitie stond de ploeg nagenoeg onderaan de ranglijst. Het eerste antwoord op de vraag hoe het beter kon, was: 'Guus Hiddink'. Men initieerde de actie 'Een tientje voor Guus' en de supporters kwamen over de balk; met de kerst was Guus weer 'thuus'. De Graafschap besloot het seizoen in de middenmoot. Begin januari 1973 kon het eerste feestje gevierd worden, toen in Kerkrade bij de plaatselijke favoriet de periodetitel in de wacht werd gesleept. De gewonnen nacompetitie spande de kroon op de festiviteiten.
Eredivisie
Van 1973 tot 1977 mochten de Superboeren in de Eredivisie vertoeven, een periode waarin de nodige hoogte-, maar ook dieptepunten werden beleefd. In 1975 kwam hét dieptepunt. De Graafschap zat aan de grond, financieel gezien. In oktober 1976 vertrok Theunissen. De Graafschap degradeerde. Henk Ellens, 'de melkboer' (hij liet de selectie altijd melk drinken), kreeg de ondankbare taak de gedegradeerde club weer op de rails te zetten. Na teleurstellende resultaten, mocht hij vertrekken en Pim van de Meent volgde hem in 1978 op. Hij zette de zaak weer op de rails en waar dat toe leidde.......
Trainers en subsidies
De jaren tachtig stonden vooral in het teken van financiële perikelen. Er moest hard geknokt worden voor een éénmalige subsidie van fl. 385.000,- van de gemeente Doetinchem. Tevens moest een nieuwe voorzitter komen, dat werd uiteindelijk Walther Fackeldey. Gelukkig droeg de toenmalige burgemeester van de gemeente Doetinchem, de heer Havermans, De Graafschap een warm hart toe. De subsidie werd nl. uiteindelijk toegekend en hoefde men niet te vrezen voor het voortbestaan van De Graafschap. In de jaren tachtig zijn ook de nodige trainers voorbij zien komen; Pim van de Meent, Sandor Popovics, Henk van Brussel en Huib Ruygrok.
Voorzitters
Naast Fackeldey zijn ook Gijsbertse en Van Kooten oud-voorzitters in de jaren tachtig. Onder Gijsbertse begon alles financieel weer wat aan te trekken en Van Kooten was nog vooruitstrevender. Zij hebben de goede richting gegeven aan De Graafschap zoals het er nu staat. In 1994 verliet Anton van Kooten De Graafschap, na zes jaar voorzitter te zijn geweest. Hylke Enzerink, destijds bestuurslid technische zaken, werd zijn opvolger. Onder het bewind van Enzerink beleeft De Graafschap turbulente jaren waarin afwisselend werd gespeeld in de Eredivisie en de Eerste Divisie. Ook is het fundament gelegd voor wat De Graafschap nu is. Hylke Enzerink vertrok in 2000 en werd vervanger door Derk Haank.
Simon Kistemaker
Simon Kistemaker verving in 1989 Ben Zweers, die na teleurstellende resultaten was vertrokken. Kistemaker moest de Superboeren weer op het rechte pad krijgen. De Graafschap speelde op dat moment in de Eerste Divisie. Meer dan 11 spelers verkasten naar andere clubs en De Graafschap trok o.a. Jurrie Koolhof, Eric Redeker, Peter Hofstede en René van den Brink aan. Omdat Jan Vreman geblesseerd raakte, haalde Kistemaker Hans Kraay jr. naar Doetinchem toe. De Graafschap beleefde een perfect jaar, waarin het ongeslagen bleef. Aan het eind van het seizoen werd de promotie naar de Eredivisie dan ook uitbundig gevierd!
Eredivisie
De Graafschap was terug in de Eredivisie, maar al snel bleek, dat het een zeer moeilijke opgave was om hier te overleven. Edwin Godee werd gekocht van FC Utrecht en Ernie Brandts werd teruggehaald naar het oude nest. De Graafschap had het zeer moeilijk en de meeste wedstrijden werden dan ook verloren. In de thuiswedstrijd tegen Willem II scheurde topscorer Peter Hofstede zijn banden van zijn linker sleutelbeen, waarmee de gang naar de degradatie verder werd ingezet. Kistemaker smeekte om versterking, maar het bestuur wilde het budget niet overschrijven. De laatste wedstrijd van het seizoen tegen PSV werd verloren, waardoor De Graafschap terug bij af was, de Eerste Divisie was een feit.
Jan Versleijen
In 1993 verliet Simon Kistemaker De Vijverberg, Jan Versleijen werd aangetrokken als zijn vervanger. Versleijen trok Raymond Victoria, Jan Oosterhuis en Michel van Oostrum aan. Mede dankzij deze aankopen plaatste De Graafschap zich voor de nacompetitie. Omdat de grasmat werd vernieuwd, speelde De Graafschap haar wedstrijden in de nacompetitie op de Wageningse Berg. Te ver van Doetinchem, dus met weinig steun van supporters, lukt het De Graafschap niet om te promoveren. In 1994 vierde De Graafschap haar veertigjarig bestaan. Er werd o.a. een jubileumwedstrijd gespeeld tegen FC Barcelona. John Leeuwerik nam, na 15 seizoenen De Graafschap, afscheid van 'zijn' club.
Frans Körver
In het seizoen 1994-1995 behoorden o.a. Reinder Hendriks, Olaf Lindenbergh en Virgil Breetveld tot de selectie. Jan Versleijen werd na teleurstellende resultaten ontslagen en Frans Körver kwam voor hem in de plaats. Jurrie Koolhof, destijds Hoofd Opleidingen, moest als libero in actie komen, omdat Körver de complete verdediging miste door blessures en schorsingen. Onder Versleijen was De Graafschap afgezakt naar een 15e positie, maar door de fantastische reeks overwinningen onder Körver klom het team naar de derde positie! De Graafschap promoveerde in 1995 via de nacompetitie naar de Eredivisie.
Acht jaar eredivisie
De Graafschap wist vanaf de promotie maar liefst acht jaar in de Eredivisie te blijven. Trainer Frans Körver kreeg in het seizoen 1995-1996 de beschikking over onder anderen de nieuwelingen Robert Fuchs en Patrick Pauwe (allebei ex-PSV), Fabian Wilnis en Bennie Dekker. Na een terleurstellend begin van de competitie moest Körver halverwege het seizoen de club verlaten vanwege tegenvallende resultaten. Fritz Korbach neemt zijn taken over, maar schikt zich rot tijdens zijn eerste wedstrijd. In Eindhoven verliezen de Superboeren met maar liefst 8-0.
De succescoach ziet echter de komst van het aanvalsduo Hennie Meijer en Eric Viscaal met vertrouwen tegemoet. De blauw-witte formatie zal dat seizoen als veertiende de competitie afsluiten.
Aan het einde van het seizoen besluit De Graafschap stadion De Vijverberg volledig te renoveren. Na drukke bouwwerkzaamheden staat er sindsdien een prachtig stadion met goede voorzieningen. Zo kent de vernieuwde Vijverberg geen hekken meer om het speelveld en is het stadion zo goed als elke thuiswedstrijd uitverkocht.
Het seizoen 1996-1997 sluit De Graafschap af met de beste prestatie ooit uit de geschiedenis van de Achterhoekse club. Met de winterstop staat de formatie van trainer Fritz Korbach zelfs op een derde positie. Uiteindelijk eindigen de Superboeren als achtste. Eric Viscaal wordt clubtopscorer met negen doelpunten. Hans van der Haar volgt op de tweede plaats met een doelpunt minder.
In de uitwedstrijd tegen Ajax (1-1) brengt de Ghanese aanvaller Ali Ibrahim de Amsterdam ArenA in vervoering met een hakbal achter het standbeen langs. De bal, buiten bereik van Ajaxdoelman Edwin van der Sar, spat op de lat uiteen.
Een seizoen later bereikt De Graafschap weer een keurige positie: 11e. Jurgen Weevers breekt door als jeugdspeler, Dennis Gerritsen komt over van Helmond Sport en de buitenlanders Thomas Rzasa (Grasshoppers) en Ville Viasanen (FC Jazz) worden aangetrokken. Voorafgaande aan de thuiswedstrijd tegen Ajax wordt een minuut stilte in acht genomen naar aanleiding van het overlijden van de populaire materiaalman Gerard Koolenbrander. De Graafschap verliest met 1-8, doelman Edwin van der Sar van Ajax maakt zijn enige doelpunt ooit in zijn carrière door uit een strafschop te scoren.
De trainers en nieuwe spelers lossen elkaar in de volgende twee seizoenen in rap tempo op. Dit heeft te maken met tegenvallende resultaten en de samenwerking met het Italiaanse Udinese. Zo komen spelers als Hazem Emam Mohamed, Komi Tchangai, Abdul Rahman Issah en Janeiro Andre Schneider de blauw-witte formatie versterken. Martijn Meerdink breekt door uit de eigen jeugd, maar er worden ook veel spelers van buitenaf gehaald zoals Sonny Silooy, Rody Turpijn, René Bot, Purrel Fränkel, Richard Roelofsen, Zico Tumba, Dennis den Turk, Patrick Ax, Milan Berck Beelenkamp, Robert Fuchs en Arno Splinter. Hans van Doorneveld volgt Fritz Korbach als trainer op, daarna volgen Jurrie Koolhof, Frans Thijssen en Rob Mc Donald.
In het seizoen 2000-2001 komen John van den Brom, Brutil Hosé, Stefan Postma, Marino Promes en Ruslan Valeev de blauw-witte gelederen versterken. Rob Mc Donald, Jurrie Koolhof en Gerard Marsman staan dat seizoen voor de groep, met als resultaat een vijftiende plek. Een seizoen later eindigde De Graafschap op de veertiende plaats. Dit gebeurde onder leiding van trainer Jurrie Koolhof. Tim Bakens breekt door uit de eigen jeugd, Peter van Vossen, Ilja van Leerdam, Michael van der Kruis, Arvid Smit en Dennis Schulp tekenen een contract in Doetinchem.
Na acht seizoenen Eredivisie valt dan het doek voor De Graafschap. Op de slotdag van de competitie 2002-2003 wordt met 2-1 verloren in en tegen Zwolle. Opmerkelijk is het dezelfde plek waar precies dertig jaar geleden de Superboeren wisten te promoveren. Trainer dat jaar is Peter Bosz, die na dat seizoenvertrekt. Damien Hertog, Berthil ter Avest, Jean Paul van Gastel, Klaas Jan Huntelaar en Davy Zafarin zijn de nieuwelingen dat seizoen.
‘Van der Kruis Gekkenhuis'
De clubleiding van De Graafschap wil er alles aan doen om meteen weer te promoveren naar de eredivisie. Frans Adelaar wordt de trainer dat seizoen. Hij kan beschikken over de nieuwelingen Yassine Abdellaoui, Dick Kooiman, Andre Karnebeek, Garry de Graef en Jhon van Beukering. In de competitie eindigen de Superboeren op een zesde plek, ze mogen wel meedoen aan de nacompetitie. Het zal de meest spraakmakende nacompetitie ooit worden in het betaalde voetbal.
Op de slotdag van het toetje kan Heracles Almelo promoveren, maar laat dat achterwege tegen FC Volendam. Ilja van Leerdam scoort twee keer op Woudenstein, thuisclub Excelsior doet hetzelfde. In de laatste minuut van de wedstrijd kopt verdediger Michael van der Kruis een hoekschop van Garry de Graef in het Rotterdamse doel. De Graafschap wint met 2-3 en promoveert naar de eredivisie.
Seizoen 2004-2005
De Graafschap neemt afscheid van trainer Frans Adelaar. Hij wordt opgevolgd door zijn oude FC Utrecht-makker Gert Kruys. De coach kan dat seizoen een beroep doen op onder anderen Loïc Loval, Darije Kalezic, Rob van Dijk, Mahamadou Zongo, Reinier Robbemond en Glen Loovens. De Superboeren eindigen de competitie als zeventiende en degraderen via de nacompetitie uiteindelijk naar de eerste divisie.
Seizoen 2005-2006
Na tegenvallende resultaten neemt Gert Kruys middenin het seizoen afscheid als trainer van De Graafschap. Hij wordt opgevolgd door Jan de Jonge, die bij sc Heerenveen wordt weggeplukt. Nieuw dat seizoen zijn onder anderen John van Loenhout, Jeffrey de Visscher, Joep van den Ouweland, Jim van Fessen en Joost Volmer. De selectie van De Graafschap kent dat seizoen ook vele Achterhoekse talenten zoals Rogier Meijer, Mark Bloemendaal, Dave Bus, Luuk te Boekhorst, Jory ten Brinke en Thijs van Ten Beking.
De Graafschap eindigde dat seizoen toch nog als vijfde en mag meedoen aan de promotie-degradatie wedstrijden. Willem II blijkt echter een maatje te groot.
Seizoen 2006-2007
Met goaltjesdief Berry Powel in de gelederen wil De Graafschap er alles aan doen om te promoveren. De eerste twee wedstrijden worden echter verloren en RBC Roosendaal lijkt de beste papieren te hebben. Meteen na de winterstop wordt echter in Roosendaal gewonnen van concurrent RBC en De Graafschap zet een onwaarschijnlijke eindspurt in. Op 30 maart 2007, in de thuiswedstrijd tegen FC Emmen, maakt Jhon van Beukering in de laatste minuut de winnende goal (2-1) en ontploft De Vijverberg.
De Graafschap promoveert weer (voor de zevende keer in de historie) en tijdens de kampioenshuldiging barst het Simonsplein uit haar voegen. De blauw-witte helden worden, na een rondtour door de binnenstad van Doetinchem, toegezongen en -gejuichd door duizenden en duizenden uitzinnige supporters. Berry Powel wordt topscorer van de Jupiler League met maar liefst 29 doelpunten. Jhon van Beukering volgt op gepaste afstand met 21 goals.
Seizoen 2007-2008
In de eerste wedstrijd van het seizoen verliest De Graafschap thuis met maar liefst 1-8 van Ajax. De Superboeren herstellen zich echter knap met (uit)overwinningen tegen Groningen, Vitesse, Heerenveen en Willem II. Nieuwelingen in het team zijn Stephan Keller, Marcel van der Sloot, Cerezo Fung a Wing, Resit Schuurman en spits Donny de Groot, die uiteindelijk clubtopscorer word met acht doelpunten.
Tijdens de winterstop lijkt er geen vuiltje aan de lucht voor de ploeg van trainer Jan de Jonge. In de tweede seizoenshelft wordt er bijna geen punt meer gehaald, waardoor De Graafschap gedoemd is tot de play-offs. Nadat Helmond Sport aan de kant wordt gezet, wordt FC Zwolle in eigen huis verslagen (1-3). De thuiswedstrijd eindigde in een gelijkspel (0-0). Het betekende echter dat het team aan de doelstelling had voldaan en dat was handhaving in de Eredivisie. Trainer Jan de Jonge neemt na het seizoen afscheid van De Graafschap.
Seizoen 2008-2009
Trainer in het nieuwe seizoen wordt Schiedammer Henk van Stee. Nieuwe spelers die zijn aangetrokken zijn onder anderen: Peter Jungschläger, Jason Oost, Erik Heijblok, Ousama Assaidi en de Belg Steve de Ridder. De ploeg heeft van de clubleiding dezelfde doelstelling als het jaar ervoor meegekregen: handhaving in de Eredivisie.