De dank, de trots en ons DNA


De dank, de trots en ons DNA

‘Bij jullie club gebeurt altijd wat! Maar onderschat niet hoe mooi die club van jullie is’. Het was zo maar een opmerking van iemand van een club uit de eerste divisie die op bezoek was bij De Graafschap. ‘Veertiende staan en dan 10.000 man op de tribune en die sfeer… Dat is echt uniek hoor.’ En zo is het.

Helaas loopt het niet altijd zoals je van te voren verwacht. Dit seizoen is daar misschien wel het allerbeste voorbeeld van. Eén ding is daarbij kraakhelder: De supporters met hun nimmer aflatende komst naar het stadion, hun steun en sfeer én de trouw van onze betrokken sponsoren, die houden ook bij tegenwind de club overeind!

Voetbal, dat is echt in alles het aller allerbelangrijkste binnen De Graafschap. En als het dan wat minder gaat, dan komt er natuurlijk veel kritiek. Logisch ook, zeker in dit jaar waar we hele hoge verwachtingen hadden. Club en supporters waren na de heroïsche degradatie trots. Niet alleen op het feit dat de tweede competitiehelft in de eredivisie van De Graafschap weer die club maakte waar je met knikkende knieën naar toe reed als tegenstander.

Mooie mix

Maar ook na de degradatie, omdat spelers als Driver, Diemers, Smeets, El Jebli, Koolhof, Will, Parzyszek, Lammers en Straalman voor een mooie mix van ervaring, wilskracht en lokaal heldendom zorgden. Een basis om echt mee te gaan strijden om de bovenste plaatsen. En of het nou het grote aantal blessures was, of dat er in de eerste divisie iets verwacht werd waar we nog niet aan gewend waren… Feit is dat het allemaal heel erg moeizaam verliep. Met dieptepunten waar we allemaal kapot van waren.

Ook de wissel van onze hoofdtrainer deed pijn. Daarbij lijkt onze nieuwe trainer, met zijn staf, het tij echt gekeerd te hebben. Ook al is nog niet iedere wedstrijd ‘goed’, gestreden wordt er. En punten kwamen er ook. Steeds meer. En ja, als club wilden we na het aanstellen van De Jong ook graag de bestaande staf verder in tact houden, maar na weer 4 nederlagen op een rij moest er ook in de staf iets doorbroken worden. Een nieuwe wind, maar wel binnen de waarden van onze club, de waarden die door een ieder in de technische staf worden uitgedragen: D’ran, aanvallend, hard werken en volle overgave.

Spiraal doorbrekenDaarbij zagen we veel berichten over ‘waarom nu investeren in een assistent’. Dat Sandor een groot aandeel heeft gehad in het doorbreken van de negatieve spiraal waar we als club in zaten, is toch echt wel een feit. Dat hij daar louter een onkostenvergoeding voor krijgt ook. Daarbij willen we helemaal niet zeggen dat anderen het niet goed deden, maar je moet echt iets veranderen als je een spiraal wilt doorbreken.

Dat Dennis te Braak daardoor van de bank ging, doet geen enkele afbreuk aan het geloof binnen de club dat Dennis de perfecte man was en is voor onze jeugdopleiding. Dat doet hij vol overgave, met clubgevoel en met de riem die hij en de gehele jeugdopleiding heeft. Want ook dat is een feit: de club is in een financiële herstelfase bezig, waar negatief eigen vermogen opgebouwd in jaren en jaren nu echt weggewerkt moet worden, en dat ook bijna is. Maar dat betekent ook dat het financieel niet overhoudt en dat er geen geld geïnvesteerd kan worden dat er niet is.

Kind van de club

Er is echt heel weinig geld, maar tevens is er wel het geloof dat de jeugdopleiding om vele redenen ons kloppende hart is. Hoe pijnlijk dan ook, maar een vertrek van ‘kind van de club’ Rogier Meijer moeten we dan helaas accepteren. Ook hij heeft het recht op verdere doorgroeimogelijkheden en een beter financieel vooruitzicht. Dat kunnen wij ook bieden, maar pas op de langere termijn. Precies dat, doorgroeien en financieel stabiel worden, zijn de doelen voor de stichting die de jeugdopleiding met ziel en zaligheid probeert te bewerkstelligen, maar dat gaat stap voor stap en met horten en stoten.

Ondertussen genieten wij vol van hoe de jeugdteams echt teams zijn en zelf extraatjes financieren of bij elkaar schrapen. Het is niet ideaal, maar het zorgt voor enorme binding in de teams zelf, maar ook richting de club, gelet op de vele filmpjes van jeugdteams die op alle toernooien de liedjes van de supporters van onze club laten horen. Ook dat is jaren anders geweest. Die binding is mooi, die koesteren we en proberen we met alles uit te bouwen.

Toch weer trots

Bij het eerste elftal is, na de eerste wedstrijden na de winterstop, iets gebeurd dat helemaal bij de club past. Het knokken voor elkaar, soms met goed voetbal, soms met alleen maar de steun van de supporters als onderscheidende factor, waardoor wedstrijden heel moeizaam alsnog gewonnen werden. Het is waar de club voor staat. De frisse, nieuwe wind met Henk de Jong heeft gewerkt, punt. We zijn sportief uit een dal geklommen en hoe beroerd de ranglijst er ook uitzag, je wordt toch weer trots. Ondertussen sneuvelt een aloud record van meeste overwinning op een rij en zijn we de club met de hoogste bezoekersaantallen ooit in het rechterrijtje van de eerste divisie…

Maar precies dat rijtje, waar we veel te lang in stonden, daar willen we nooit meer in komen. Hebben we dan heel veel fout gedaan? Feit is dat een redelijk vergelijkbaar team gewoon twee totaal andere seizoenshelften speelt. En ook dat wat we in de tweede helft hebben laten zien, met veel aanvallender voetbal dan de opstelling op papier doet vermoeden, dat de nieuwe basis er echt is om verder te bouwen.

De Graafschap-DNA

Het hart van dit team, met bijvoorbeeld Bednarek, Driver, Klaasen, Van Diermen, de opgebloeide Van den Hurk en El Jebli blijft behouden, maar daar moet nog meer voetbal en De Graafschap-DNA bij. Daar horen, zien en krijgen we veel kritiek over, want waar is nu de basis met eigen spelers uit de regio? Die opmerking snappen we heel goed. Wat we alleen niet willen, is geforceerd jongens doorschuiven die dit niveau nog niet helemaal aankunnen. Het is nu eenmaal een feit dat het ene jaar de lichting dunner is dan het andere jaar.

Jongens als Jurjus, Van de Pavert en ook Pröpper en Parzyszek zijn om verschillende redenen heel erg belangrijk geweest voor onze club. En er komen weer nieuwe Hiddes en Teds aan. Maar als die er niet direct zijn, dan moeten we heel slim inkopen. En dat kan. De club heeft daar geen 100 procent score in, maar met een trainer met het juiste DNA, een duidelijk beleid hierin en de juiste scoutingsrapporten gaan we daar wel weer op doorselecteren.

Eigen voetbal

Het beleid van geheel eigen voetbal, met De Graafschap-DNA op het veld, dat laten we dus echt niet los. Daar is het technisch hart als fundament heel belangrijk voor geweest en dat wordt nu bewaakt door alle geledingen en met een helder beleid van de technisch manager als leidraad. De Graafschap-voetbal!

Met een beperkt spelersbudget zoals wij dat hebben, is het helaas niet altijd mogelijk om 100% zekerheden te halen. Spelers kiezen vaak zelf voor andere clubs of voor meer geld, dus wij moeten veelalJongere, talentvolle spelers halen, waarvan wij verwachten dat ze zich op ons podium verder gaan ontwikkelen.

‘En Lammers dan?’De vraag ‘En Jan Lammers dan?’ zagen we ook een aantal keren voorbijkomen. Jan is ons natuurlijk erg lief! Sterker nog, in de winter is hem al een aanbod gedaan. Een realistisch, maar prima aanbod, vonden wij. Jan hoort bij onze club, maar heeft ook wel veel pech gehad, dus moeten wij in ons aanbod heel reëel zijn. Hoe pijnlijk dat misschien ook is, als dat niet past bij het plaatje van zelfs een Jan Lammers, dan wordt het heel lastig.
Hetzelfde geldt voor Dean Koolhof, een rasvoetballer, met een De Graafschap-hart en de juiste komaf, maar het moet wel passen…het is niet anders.

Dat kunnen we, dat willen we en dat gaan we doen. Voortborduren op de visie zoals beschreven in #samendran en op dat wat er in de laatste maanden weer ontstaan is. Dat we nu keihard uit kunnen spreken dat we volgend jaar, ondanks de lastige financiële situatie toch echt om de top 5 plaatsen mee gaan doen, komt voor een heel groot deel door de trouw en de ongelooflijk mooie steun van de hele Achterhoek.

Samen sterk

De foto’s van de feesten achter de Spinnekop, veelal georganiseerd door louter vrijwilligers, bij iedere wedstrijd weer, het is het mooiste wat er is. Dat maakt onze club zo mooi. De jongetjes op de Groenendaal die soms wel 20 minuten wachten om bij de ereronde nog even te klappen voor hun helden. De jeugdteams die op ieder toernooi alle teams aan de zegekar binden onder gezang van de supportersliedjes… Maar natuurlijk ook de sponsoren, waarvan velen ook gewoon supporter zijn in hart en nieren. En als ze het niet zijn, dan worden ze het wel. Daar zijn doorgaans maar enkele thuiswedstrijden voor nodig. Zij houden ons met z’n allen sterk. En dat moet zo blijven.

De supportersvereniging, BWS, de Oldies, de Business Club, de BT, de Anhangersraod, de investeerders niet te vergeten,de vele vrijwilligers en al die anderen die steeds weer met steun en nieuwe ideeën komen… Misschien lijkt het soms, zeker in sportief moeilijke tijden, alsof we het niet zien, of voor vanzelfsprekend aannemen. Maar niets is minder waar.Dank aan jullie allen, en echt, alleen samen maken we onze club zo mooi als hij is!

De Graafschap, waar iedere Achterhoeker trots op is!

Namens alle medewerkers,

Dagelijks Bestuur en RvC van De Graafschap

Blogoverzicht
Blog delen